Ρεπερτόριο κλασικού χορού

Το μπαλέτο είναι μια εντυπωσιακή τέχνη, που συνδυάζει χορό, μουσική, δράμα, ποίηση, σκηνογραφία και κοστούμια. Τα περισσότερα μπαλέτα είναι αφηγηματικά, δηλαδή αφηγούνται ιστορίες. Η ηθοποιία, η παντομίμα και οι μεγάλες ομαδικές σκηνές βοηθούν στην εξέλιξη της δράσης. Ορισμένα μπαλέτα δεν έχουν πλοκή, αλλά ένα σαφές θέμα ή ιδέα. Τα διάσημα κλασικά μπαλέτα αποτελούν κληρονομιά περασμένων αιώνων, αλλά έχουν σωθεί και παίζονται μέχρι και σήμερα στα μεγαλύτερα θέατρα όλου του κόσμου.

Μερικά από τα πιο διάσημα μπαλέτα είναι: Η Κακοφυλαγμένη Κόρη (1786), Η Συλφίδα (1836), Ζιζέλ (1841), Δον Κιχώτης (1869), Κοπέλια (1870), Σύλβια (1876), Μπαγιαντέρα (1877), Η Λίμνη των Κύκνων (1895), Η Ωραία Κοιμωμένη (1890), Καρυοθραύστης (1892), Ραϊμόντα (1898), Πετρούσκα (1911), Το πνεύμα του Ρόδου (1911), Το Απόγευμα ενός Φαύνου (1912), Η ιεροτελεστία της Άνοιξης (1913), Απόλλων Μουσηγέτης (1928), Σταχτοπούτα (1948), Κάρμεν (1949), Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1965), Μανόν (1974).

Το μάθημα του κλασικού ρεπερτορίου απευθύνεται σε παιδιά άνω των 12 ετών που ήδη ασχολούνται με το κλασικό μπαλέτο και έχουν περάσει από όλη εκείνη την εκπαίδευση και παιδεία, που χρειάζεται για να προσεγγίσουν μεγάλα έργα μπαλέτου. Στο μάθημα κάθε δύο χρόνια επιλέγεται ένα διαφορετικό διάσημο μπαλέτο το οποίο το μελετάμε και επιλέγουμε αποσπάσματα από χορογραφίες, τις οποίες τα παιδιά μαθαίνουν να χορεύουν. Τις χορογραφίες τις παρουσιάζουν είτε μέσα σε ανοιχτά μαθήματα, είτε σε χορευτικές παραστάσεις. Στην περίπτωση που κάποιο παιδί επιδείξει ιδιαίτερη έφεση και ταλέντο στο κλασικό μπαλέτο, μπορεί να συμμετάσχει σε πανελλήνιους ή και παγκόσμιους διαγωνισμούς κλασικού ρεπερτορίου.

Η εκμάθηση του κλασικού ρεπερτορίου βοηθάει στην καλύτερη εξέλιξη των σπουδαστών και στην δημιουργία μιας ευρύτερης κλασικής παιδείας. Στη Σχολή μας τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τα μεγάλα έργα του κλασικού μπαλέτου από πολύ μικρή ηλικία μέσα από το παιχνίδι, τα βιβλία και την παρακολούθηση κινηματογραφημένων παραστάσεων μπαλέτου.

Comments are closed