Οι γονείς χορεύουν μαζί με τα παιδιά τους!

xorosmegoneis1Τι πιο ωραίο να βλέπεις το παιδί σου να κάνει τα πρώτα βήματα στο χορό! Να κινείται με χάρη και να διασκεδάζει μαζί με μια όμορφη ομάδα. Πώς όμως πραγματικά νοιώθουν τα παιδιά όταν χορεύουν; Πόση προσπάθεια χρειάζεται γι αυτό που κάνουν και πόση συγκέντρωση απαιτείται; Τι καλύτερο από το να μπουν οι ίδιοι οι γονείς μέσα στην τάξη και όχι μόνο να παρακολουθήσουν το μάθημα των παιδιών τους, όπως συμβαίνει στα Open Classes αλλά να χορέψουν μαζί με τα παιδιά τους!

Γι αυτό στις 20 και 22 Απριλίου στα τμήματα Α1 (Pre Primary) και Α2 (Primary) καλούμε τους γονείς να φορέσουν άνετα ρούχα και να κάνουν μάθημα μαζί με τα παιδιά τους!

Ελπίζουμε οι δύο αυτές μέρες να είναι διασκεδαστικές και ωφέλιμες για όλους και οι γονείς να μοιραστούν μαζί μας την εμπειρία τους!

Στο περιοδικό Dance Gazette της Royal Academy of Dance (τεύχος 3, 2014) είχε φιλοξενηθεί άρθρο από μια ανάλογη εμπειρία που έγινε σε σχολές χορού του Λονδίνου. Γονείς μπήκανε στις αίθουσες χορού και χόρεψαν μαζί με τα παιδιά τους. Παρακάτω παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από το αντίστοιχο άρθρο του περιοδικού:

Meet the parents

Οι γονείς εκτιμούν πραγματικά πόση προσπάθεια καταβάλουν τα παιδιά (και οι δασκάλες τους) για να μάθουν να χορεύουν;
Τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες μιας αίθουσας χορού; […]Αν οι γονείς δεν νοιώσουν οι ίδιοι την προσπάθεια που κάνουν τα παιδιά τους, πώς θα καταλάβουν και το πάθος τους για τον χορό; Η Edwina κάλεσε τους γονείς […] όχι να καθίσουν αναπαυτικά αλλά να πιάσουν τη μπάρα με την ελπίδα ότι θα τους δώσει μια καινούρια οπτική…Σταδιακά μητέρες με τις κόρες τους μπήκαν στην αίθουσα, ενώ προς απογοήτευση όλων κανένας πατέρας δεν ήθελε να μπει σε αυτή τη δοκιμασία.
[…] Μετά το μάθημα η δασκάλα ρώτησε τους γονείς την άποψή τους. Η γενική ομολογία ήταν δυσκολότερο από ό τι το περίμεναν. Μια μητέρα είπε: “Απίστευτο! Ανακάλυψα μύες που δεν ήξερα ότι είχα!” Είναι αυτός ο συντονισμός που είναι δύσκολος: να θυμάσαι τα βήματα, να κρατάς τα χέρια και τα πόδια σου σωστά. […] Από όλες τις μαμάδες εκφράστηκε ένας θαυμασμός, καθώς για τις κόρες τους ο χορός είναι δεύτερη φύση: “Νιώθουμε τόσο σεβασμό γι αυτές. Τις αφήνουμε στη σχολή για μια ή δυο ώρες και ερχόμαστε να τις πάρουμε. Δεν καταλαβαίνουμε πόσο σκληρά προσπαθούν. Είμαστε τόσο περήφανες γι αυτές!”.
(Dance Gazette, issue 3, 2014, p.24-27)

xorosmegoneis2

Comments are closed